ایل سواری مجانی"

شعر دانش آموز

اين شعر را تقديم ميكنم به ايلام عزيز
اي سبز دوست داشتني من
در ميان تمام لبخند ها و گريه هاي ايران
تو نيز پا به پا گريسته اي و لبخند زده اي
همه ي درختان تو نشان از حياتيست كه پايان نميپذيرد
و رودهاي تو خروشندگيت را به رخ هر سد و مانعي ميكشد
اي سبز دوست داشتني من
من از خاك توام و به آن تعلق دارم
و تو نيز به من تعلق داري
صداي كبك هاي تو
درختان بلوط تو
رود هاي تو
كوهساران تو
همه و همه مرا به ياد جاودانگيت خواهد انداخت
آسمان تو مانند بومي است
كه قلم آفرينش ابر ها را گريان و پريشان آفريده است
و خورشيد تو درخشانتر است از هر چه كه درخشان است
اي سبز دوست داشتني
هميشه تو را دوست دارم
ميخواهم مرا نيز دوست داشته باشي.